रानी बनको सम्झना

रानी बन को जंगल मा पात र बजाई सिटि
माया संग बिछोड भाको धेरै भयो अजै आएन चिठी
बिहे मैले गर्छु भन्दा दिईन मलाइ एक सालको भाका
वारि पारी घर थियो हाम्रो थिएनौ हामी केहि टाढा

एक बर्ष को समय  पाई म  विदेश मा आए
एक बर्ष नै पुग्न नपाउदै म स्वदेश मा गए
घरमा गई खबर पाउदा उनको  मुर्छित नै भए 
यो माया को संसारमा म पागल सरि भए

भित्रि मन बाट चाहन्थे उनलाई त्यो सम्म नि भने
मायामा कति छल कपट गर्दो रहेछन त्यो अब मैले जाने
उनले लगाइन माया म संग अर्को संग गरिन बिहे
संसारिक शुख मिलोस उनलाई म त अब बिग्रे

माया मेरो चोखो थियो लगाइन उनको इज्जतमा दाग
उनले मलाइ छोडी गएपनि मलाइ पनि मिल्छन लाख
माया मेरो अजम्बरी तिमीलाई दुख्ख नपरोस कहिल्लै
दुख्ख सुख्ख मा साथ दिनेछु भन्छु मैले तिमीलाई अजै

मनको पिडा लुकाएर बाचिरहेको छु म आज
स्वाभिमानी भएर बस्नु नलागोस तिमीलाई लाज
माया प्रेम को कुराले नै हृदय मेरो जल्यो
रानी बनको सम्झना मेरो आज आफै उड्यो

लेखक ;
 तुल्सीराम पाण्डे
रान्ग्बास पचासे सिमिचौर ८
गुल्मी नेपाल
email ; tulsirampandey48@gmail.com