फाल्गुन २० गते, २०६८ मा प्रकाशित
मन भरी सितलाहर छर्केर न जानु
डोली न चडाए पनि भगाई लान्छु सानी
सुन होइन सिन्दुरले सजाई लाल्न्छु नानी
मैले आकास बिछ्याउने छु तिमि आउने बाटोबारी
तारा टिपी बीचैबाट फर्केर न जानु
युगौं युगको साईनो गासि मुटु जोड्न आउनु प्रिया
जिन्दगीको तिर्सना वानी तर्केर न जानु
तिमि आए उजाड पनि बहार बन्छ यहाँ
कतै तिमि उजाड हेरी फर्केर न जानु
सागरमै सजाउने धोको छ म तिमीलाई
खाहरेमै रुवाएर तर्केर न जानु
माया मारयो निस्ठुरीले भन्ने मनमा न सोच्नु है
सारा दुनियाको बिचमा आघि लगाई लान्छु सानी
मेरो भर परि बसे दायाँ बायाँ न सोचेर
रात्रिको प्रहरमा भगाई लान्छु सानी
