फाल्गुन ७ गते, २०६८ मा प्रकाशित
‘सरकारले आवश्यकता नठानेकाले नमनाएको हो,’ गृहका एक अधिकारीले भने । २००७ सालको क्रान्तिलाई बिर्सन खोजेको ती सरकारी अधिकारीको बुझाइ छ ।
त्यसो त प्रधानमन्त्री बाबुराम भट्टराईले क्रान्तिको प्रतीक मानिने सहिदगेट गएका थिएनन् । त्यतिमात्र होइन उनको सरकारले सहिद गेटबाट राजा त्रिभुवनको सालिक हटाउने निर्णय गर्यो । तर सर्वोच्चको फैसलाले कार्यान्वयन भने रोकिएको छ ।
प्रजातन्त्र दिवस नमनाएकोमा प्रमुख प्रतिपक्षी कांग्रेस र एमालेले विरोध गरेका छन् । ‘कार्यक्रमको निम्तो आउँछ भनेर कुरेर बसेको थिएँ,’ कांग्रेस संसदीय दलका नेता रामचन्द्र पौडेलले भने । एमाले अध्यक्ष झलनाथ खनालले पनि प्रजातन्त्र दिवस वेवास्ता गरेर सरकारले ‘राम्रो काम नगरेको’ टिप्पणी गरे ।
यसअघिका प्रजातन्त्र दिवसमा प्रधानमन्त्रीको संयोजकत्वमा प्रजातन्त्र दिवस मूल समारोह समिति गठन तयारी गरिन्थ्यो । सदस्यसचिव गृह सचिव हुन्थे ।
टुँडिखेलमा विशेष कार्यक्रम गरिन्थ्यो । राष्ट्रपति विशिष्ट अतिथि, प्रधानन्यायाधीश, सभामुख, विपक्षी दलका नेता, मन्त्री, सचिवलगायतको उपस्थिति हुन्थ्यो ।
मूल समारोह समितिअन्तर्गत मञ्च, कार्यक्रम उपसमिति, परिसंवाद समिति हुन्थ्यो । देशभर सभा, सम्मेलन, अन्तर्क्रिया र लोकगीत प्रतियोगिता हुन्थे ।
६२ औं प्रजातन्त्र दिवस पूर्वसन्ध्यामा शनिबार शुभकामना व्यक्त गर्दै ज्ञानेन्द्रले राष्ट्रियता, राष्ट्रिय अखण्डता र प्रजातन्त्र रक्षाका लागि आफू मन, बुद्धि र विवेकबाट सधैं संलग्न भइरहने प्रतिबद्धता जनाएका छन् । विखण्डन, विचलन, विद्वेष, विग्रह र विद्रोहबाट प्रजातन्त्रको राजपथ निष्कण्टक हुन नसक्ने भन्दै उनले विधि व्यवस्थामा मौलिक राष्ट्रिय परिवेश नभए प्रजातन्त्र तथा राष्ट्रियता दुवै जीर्ण र अपूरो रहनेसमेत उल्लेख गरेका छन् । ‘मुलुक स्वतन्त्र नरहे प्रजातन्त्रको महत्त्व र अस्तित्व रहँदैन,’ उनले भनेका छन्, ‘प्रजातन्त्र नभए जनताका अधिकार कुष्ठित हुन्छ र राष्ट्रियताको जरो जर्जर हुन्छ ।’
राष्ट्रियता, जनहित र प्रजातन्त्रको आदर्श एवं मौलिक मान्यतामा अग्रजहरूको जस्तै आफ्नो पनि अटल आस्था, विश्वास, सहयोग र समर्थन रहेको भन्दै उनले प्रजातन्त्र जीवन पद्धतिमै उत्रनुपर्नेमा जोड दिएका छन् । उनको शुभकामनामा छ, ‘प्रजातन्त्रको चहक घामले सबै नेपालीको टलक बनोस् र राष्ट्रको राम्रो झलक झल्कियोस् ।’
अन्य समाचारहरु
